Mani nasıl yazılır

Mani, şiir atışmasının en eski biçimidir: dört kısa dize; birinci, ikinci ve dördüncüsü aynı ayakta, üçüncüsü serbest, anlam da çoğu zaman son dizeyi bekler. Âşıklar saatlerce mani atışırdı; oyunda sırayla atışırsınız.

Ünlülerle sayılan yedi hece

Maninin dizesi 7 hecedir. Türkçede her hecede tam bir ünlü vardır, bu yüzden oyun dizenin ünlülerini sayar ve sayı kesindir: şapkalı harf düz ünlüsü gibi sayılır, kesme işareti hiçbir şeyi değiştirmez. Bir sayı seni şaşırtırsa dizeyi yüksek sesle söyleyip heceleri parmağınla say; oyun sen yazdıkça her dizenin sayısını gösterir.

Son iki harfle okunan ayak

Atışmanın ayağı, oyunun çektiği bir sondur: 1., 2. ve 4. dize onunla biter ve oyun onu dizenin son iki harfinden okur, çünkü Türkçe yazıldığı gibi okunur. Bir ek birçok kelimeyi aynı biçimde bitirir; yalnızca eke yaslanan kafiye kolay yoldur, kafiyeli bir kök ise âşığın yoludur.

Kuruyan ayak

Bir kez kafiyeli bir dizeyi bitiren kelime, aynı atışmada bir daha bitiremez, senin olsun rakibinin olsun. Kısa ve sık kelimeleri, ayak kurumaya başlayınca kullanmak için sonraya sakla; kimsenin önce aklına gelmeyenleri ara: bir yer, bir alet, bir ad.

Bir maniye cevap vermek

• Rakibinin söylediğini al: bir soruyu cevapla, bir böbürlenmeyi tersine çevir, bıraktığı imgeyi yakala.
• Asıl sözü son dizeye sakla: ilk üçü hazırlar, dördüncüsü vurur.
• Önce kafiye kelimelerini bul, sonra dizeleri onlara doğru kur: süre akarken bir dizeyi son kelimesinden geriye yazmak daha kolaydır.
• Atışma arkadaşlar arası bir oyundur: takıl, ama asla kırma. En iyi cevaplar karşındakini de güldürür.

Biçim biraz alıştırmayla kolaylaşır. Tek başına yaz